• Het rapport van de actiegroep voor eerlijke handel beoordeelt 30 kleinhandelaars en kledingmerken over de manier waarop ze communiceren over de arbeidsvoorwaarden van hun leveranciers.
• De Europese en Amerikaanse ondernemingen krijgen de beste score.
• Het rapport toont een verbetering sinds 2005 maar geeft niet echt het aankoopbeleid van de merken weer

Levi Strauss, Reebok, Adidas, Gap Inc., Nike, H&M, Eddie Bauer, Liz Claiborne en Zara staan in de toptien van ondernemingen die het striktst en efficiëntst communiceren over hun inspanningen om de internationaal erkende arbeidsnormen te halen en te behouden in de wereldwijde fabrieken waar hun kleding wordt gemaakt.

De studie van de ETAG, de actiegroep voor eerlijke handel, bestudeerde 30 merken en detailhandelaars en bekroonde zonder verrassingen een panel van Europese en Amerikaanse ondernemingen die de beste scores behaalden. Het rapport toont ook aan dat de sector wereldwijd beter scoort dan in de vorige studie uit 2005.

Dat was voor ons dé gelegenheid om Carole Crabbé, coördinatrice van de campagne ‘Schone Kleren’ en experte in de praktijken van deze sector aan te spreken: “Wat dit rapport vooral interessant maakt, is dat het de vooruitgang binnen elke onderneming meet”, legt ze uit. “Het lijkt me immers niet echt interessant om de scores van Levi Strauss met die van Zara te vergelijken. Het is veel belangrijker om te weten of de ondernemingen de criteria van hun eigen gedragscode respecteren. Want dat kan de merken op termijn aanzetten om na te denken over hun aankoopbeleid.”

“Het verbaast me echter wel dat Wal-Mart een goede score haalt, terwijl die onderneming de internationale vakbondsregels bijvoorbeeld aan haar laars lapt”, vervolgt ze. “Die vaststelling doet bij mij twijfels rijzen over de methodologie die werd gebruikt om deze beoordeling tot stand te brengen. Wat denken de werknemers? Is de hele oefening wel helemaal geloofwaardig als ze steunt op informatie die de ondernemingen maar al te graag willen vrijgeven?”

Wat ETAG ook aangeeft, is dat alle ondernemingen in kwestie de aandeelhouders en consumenten te weinig geloofwaardige en controleerbare informatie geven opdat ze met kennis van zaken een keuze kunnen maken. Ook andere aspecten blijven voor verbetering vatbaar, met name op het gebied van het aantal werkuren, de lonen en het bekendmaken aan de werknemers van de resultaten van de controles van de werkomstandigheden.

“Deze ondernemingen besteden veel tijd en geld aan audits maar in werkelijkheid raken ze niet aan hun aankoopbeleid”, vervolgt Carole Crabbé. “En daar knelt nu net het schoentje. De druk wordt alsmaar groter op de leveranciers, die hun arbeiders steeds minder kunnen betalen als ze de engagementen aan hun klanten willen naleven. Een voorbeeld? Levi Strauss weigert nog steeds minimumlonen op te nemen in de gedragscode. De onderneming vindt dat onmogelijk. Maar dat is een onaanvaardbaar argument want het is hun keuze. Dit type van rapporten heeft het nadeel dat het dat probleem links laat liggen. Volgens mij is het vandaag de dag veel belangrijker om het aankoopbeleid onder de loep te nemen dan te veel bij de gedragscode op zich te blijven stilstaan.”

Meer info:
Revealing Clothes Transparency Report Card 2006
De industrie van sportkleding en -schoenen : spontaan veranderen of onder dwang?
Schone Kleren